BEN BİR FATİH'İM / Köşe Yazısı - Bilal Karakurt

BEN BİR “FATİH'İM”

İnsanoğluna verilmiş öyle bir organ var ki! Bütün duygular buradan ihraç edilir. O kadar büyük o kadar geniştir ki; bu yapının yüzölçümü henüz belirlenememiştir bile. Dünyadaki herkesi barındıracak yeri mevcuttur. Yeter ki onu paylaşmayı bilelim. Yeter ki insanları sevebilelim. Bunca genişliğe kin, kıskançlık, çekememezlik stoklamayalım. Dünyadaki en güzel duygu olan “sevgi” yi, mutluluğu, kardeşliği barındıralım.

 
Bana sorarsanız bütün dünyayı fethetmek ya da işgal etmek kolay bir şeydir. Koca bir gezegen de olsa neticede sınırlı bir alanı vardır dünyanın. Ama o bahsettiğimiz büyük ülke var ya; kalp ülkesi. İşte onu fethetmek kolay bir şey değildir. Günümüzde; bilmem nereleri zapt eden Avrupa-Batı, bilmem nerelere yerleşen, sömüren Amerika ballandıra ballandıra anlatılır. Ancak tarihe dönüp bir baktığımızda ve günümüze bir göz attığımızda acaba bu adamlar bir tek kişinin bile gönlünü fetih edebilmişler mi? Cevap elbette menfi.
Saadetin, kıvancın diğer adı olan İslam’ı bekleyen o kadar çok insan var ki! Tüm dünya, tüm insanlık adeta İslam’a susamış durumda. Tam da bu noktada biz Müslümanlara çok büyük vazifeler ve sorumluluklar düşmektedir. Her Müslüman aynı zamanda bir davetçi, bir gönül fatihi olmalıdır. Bu onun vazgeçilmez görevidir.

Müslüman; imana, İslam’a ait olan demektir. Ait olduğumuz bu yüce dini doğru ve düzgün bir şekilde temsil etmek durumundayız. O halde burada iki kavram öne çıkıyor; aidiyet ve temsiliyet. İslam, Müslümanların temsil edebildikleri oranda yayılır. Bugün dünyanın farklı coğrafyalarında, farklı yerleşim alanlarında islamın yaşanabiliyor olması; bizden önceki Müslümanların gayretleri, çalışmaları neticesindedir. Çin taraflarında bulunan Doğu Türkistan'dan Arakan'a, Balkanlardan Afrika'nın birçok yerine İslam; Müslüman ve çalışkan işadamları, tüccarlar eliyle gitmiştir. Neye ait olduğumuzun ve neyi temsil ettiğimizin farkına vardığımız zaman elimizdeki bütün imkânları gönül fethetmek, insan ile İslam’ı buluşturmak için kullanırız.

Müslüman, sorumlulukları olandır. Sorumluluğunu bilen her insan ebedi saadet olan ‘islam’dan uzak yaşayan bir kardeşini gördüğünde yüreği sızlar. Ben nu arkadaşım için ne yapabilirim? Der. Çünkü İslami davet, emri bil maruf nehyi anil münker bizim üzerimize farzdır. Her birimiz bulunduğu yerde arkadaşlarımızı geliştirecek, onları özlerine döndürecek çok güzel çalışmalar yapabiliriz. Tabi bunun için iyi bir donanıma sahip olmalıyız. Çevremizdekilere faydalı olabilmemiz için öncelikle kendimizi çok iyi yetiştirmeliyiz. Bunun için düzenli ve sistematik bir şekilde kitap okumalıyız. Okuduklarımızı tahlil edip onlarla ilgili bol bol not tutmalıyız. Bir konuşmasında yazar Yusuf Yavuzyılmaz hoca gençlerle sohbet ederken onlara okuduklarını, öğrendiklerini not almalarını ileride bir kitap çalışması yaptıklarında bu notların çok işlerine yarayacağını söyledi. 

Birer kalp fatihleri olan efendimiz(sav) ve beraberindekiler yeryüzündeki bütün insanların islamla şereflenmeleri için azami gayret göstermişlerdir. Her bir sahabe çok uzak ve değişik yerlere göç ederek tebliğ görevlerini yerine getirmeye çalışmışlardır. Eyyüp el-Ensari'nin İstanbul'lara, Safvan b. Muattal'ın Adıyamanlara kadar gelişi her halde bu sözümüzü destekler niteliktedir. İslamın bu günümüze kadar, bizlere kadar gelişinde onların rolü büyüktür. 

Onlar görevlerini en iyi şekilde yerine getirdiler. Şimdi sıra bizde. Onlardan sancağı biz devraldık. Ya bizde onlar gibi sonuna kadar mücadele edip insanların kalbini fethederiz ya da görevimizi yapmayışımız nedeniyle ortaya çıkan durumlara seyirci kalırız. 
Hepimiz birer fatihiz dedik. Fetih görevimizi yerine getirirken dikkat etmemiz gereken birtakım hususlar vardır.