İnanç Neşelidir / Köşe Yazısı - Bilal Karakurt

                                                                                                         İnanç Neşelidir

            Kendisi için çalışan birinden dava adamı çıkmaz. Dava adanmaktır, aşktır. İsminin bir yerlerde duyulmasıyla mutmain olan biri kendi adına çalışıyor demektir. Allah’ın davasını da bir araç olarak kullanıyor.

            Dava eri olmak kolay değildir. Bir kere isimsiz olmayı göze alacaksın. Ağzındaki suyla İbrahim’i ateşten kurtarmaya giden böcek gibi olacaksın. Böceğin ağzındaki suyla ateş sönmez. Allah yolunda yaptığımız şeyleri küçümsüyoruz bazen. Fakat ona değer katacak olan bizim samimiyetimizdir.

            Son zamanlarda nereye baksak ruhsuz, donuk yüzler görüyoruz. İnsanlar yaşamayı sıkıcı olarak görüyor. Herkesten ve kendinden nefret ediyor adeta. Bu durumun en büyük sebebi inanç eksikliğidir. Teknolojinin giderek gelişmesi, robotiklerin birçok işi insanlardan devralması insanları yalnızlaştırdı. İnançsız biri olsaydım dünya gerçekten bana da sıkıcı gelirdi.

            Bir süredir bol bol düşünmeye fırsatım oldu. Ruhsuz, gönülsüz, kendisinden başka bir şey düşünmeyen insanlar nasıl türedi diye. Tüm bu sorunların temelinde inanç kaybı yatıyor. Bu kâinattaki en büyük hakikat imandır. Hakikat kaybolunca sahte şeyler ruhları doyurmuyor.

            Sosyal medya, mütevazılığın düşmanıdır. Takipçi sayısı çok olan fenomenlere büyük bir imrenmeyle bakıyoruz. Dikkatli olmazsak sosyal medya hesapları mümin için davet platformu olmaktan çıkar. Sosyal ego hesaplarına dönüşür.

            Yasin suresinde bahsedilen,” şehrin diğer ucundan koşarak gelen adam” olmak. İnsanlar onu hak yolda katlettiklerinde ona haydi cennete gir denir. O da şunu söyler, “Keşke kavmim, Rabbimin beni bağışladığını ve beni ikram ettiği kullarından kıldığını bilselerdi.” Bunu cennete gireceği zaman söylüyor. Artık bireysel cennet hesapları yapmaktan vazgeçelim.

            Amellerimize bereket katacak olan ihlâstır, samimiyettir. Sözlerimizin tesiri gönlümüzün büyüklüğünden beslenir. Fikrimizin merkezine Allah’ı almaktır marifet. Merkezine Allah’ı alan birine hiçbir kasırga tesir etmez.

            Bu dava bir avuç müslümanla başladı. İslam bu topraklara bir avuç Müslüman vesilesiyle geldi. Bedir’de 1000 kişilik orduyla 300 kişilik ordu savaştı. “Zafer Allah’ın eliyledir.” Uyarı bizzat yüce Allah’tan geldi, “Attığın zaman sen atmadın”.

            İnançlı insan haddini bilir. Kendisini dev aynasında görmez. Herkesten üstün olma hayali inançsız insanın hayalidir. Üstünlüğümüz Allah katındadır. Onun da ölçüsü takvadır. Hz. Ebu Bekir’i “Sıddık” yapan ve onu ikinin ikincisi kılan takvasıdır.

            İnanç; neşedir, ümittir, yaşama sevincidir, merhamet kaynağıdır, huzurdur. İnanç bizim her şeyimizdir.