İstikameti Yitirmemek / Köşe Yazısı - Bilal Karakurt

                                                        İstikameti Yitirmemek

Ağacın kökü birçok yerden beslenir. Fakat tek bir yerde sabittir. Fırtınaların onu devirememesi bundandır.  

“Yerinde duramayan, fakat istikameti de önemsemeyen bir insanı bütün yollar kendine çağırır.” Bu sözü Nureddin Zengi asırlar önce söylemişti. Başarmak için yürümek lazım. Yürümek ise istikamet ister. Yol arkadaşı olmadan yola çıkılmaz. İnsanlar istikrarsız biriyle yola çıkmaz. Yolu yarıda bırakma ihtimali çok yüksektir çünkü.

Devam edebilmenin en büyük şartı, “Heyecanı yitirmemektir.” Heyecansız olmaz. Çünkü heyecan, ümitli olmanın teminatıdır. Sağlam ruhlu mümin heyecanlanır; bir dostuna selam verdiğinde, namaza hazırlandığında, Allah yolunda iki çift laf ettiğinde…

Ümmet olarak, bizi heyecanlandıran mefhumlar değişti maalesef. Bunda dünyevileşme ve bireyselleşmenin etkisi büyüktür. Mal biriktirmede yarışan insanlar elbette yeni bir telefon aldıklarında, alışveriş merkezine gittiklerinde heyecanlanacaklar. Hâlbuki biz, yeni bir kitap aldığımızda, bir âlimle sohbet ettiğimizde, Allah rızası için arkadaşlıklar edindiğimizde heyecanlanmalıyız.

Nuh aleyhisselam istikametin vücut bulmuş şekillerinden biridir. Uzun yıllar gemisini inşa etmek için uğraşırken kendisiyle çok alay edildi, hor görüldü. Fakat Nuh Aleyhisselam sadece işine odaklandı. Zaman değişti, şartlar değişti. Fakat ne Nuh Aleyhisselamla alay edenler ne de Nuh Aleyhisselamın işi değişti.

İstikameti önemseyen mümine Allah’u Teala kapılar açar. Tıpkı Musa Aleyhisselam için koca denizi yol yapması gibi. Yürümekten korkmamalı. Yollar yürümeden bitmez. Kendimizi dev aynasında da görmeyelim. Biz yürümezsek Allah’u Teala yürüyecek kimseler yaratır.

Ömrümüzün her devresi Allah’a (cc) kulluk yapabileceğimiz imkânlarla doludur. Gençlik çağımızda kabımıza sığmayan bir enerjimiz vardır. Gençlikteki çalışmalar oldukça bereketlidir. Yetişkinlik çağımızda elimizde hizmet edebileceğimiz maddi imkânlar da doğar. Çalışmalarımızı olgunluk ölçüsünde yapabiliriz. Genelde kötü karşılanan yaşlılık bile istikameti önemseyen bir mümin için rahmete dönüşür. Fiziki olarak çok fazla çalışamasak bile; tefekkür, ibadet ve fikri irşad faaliyetlerimiz ile çok güzel hizmetlerde bulunabiliriz.