Rasim Özdenören / Köşe Yazısı - Bilal Karakurt

RASİM ÖZDENÖREN

Yedi Güzel Adamın tek öykücüsü olan Rasim Özdenören, 1940 yılının mayısında şairler şehri Maraş’ta doğdu. Babasının vazifesinden dolayı ilk ve ortaokulu Doğu’daki farklı şehirlerde okumak zorunda kaldı. Eğitim hayatının en verimli dönemlerini ise Maraş Lisesi’nde yaşadı kuşkusuz. Gençlik yıllarından itibaren toplum ve ümmet meselelerine karşı oldukça duyarlı olmuştur. Lise yıllarında, daha sonraları Cahit Zarifoğlu’nun Yedi Güzel Adam diye nitelendireceği bir grup arkadaşıyla birlikte yoğun edebi ve kültürel çalışmalarda bulunmuşlardır.

Lise yıllarında Nuri Pakdil öncülüğünde arkadaşları Adil Erdem Beyazıt, Cahit Zarifoğlu, Mehmet Akif İnan ile birlikte Hamle dergini çıkardılar. Tabi bunun ne kadar meşakkatli bir iş olduğunu ancak bu işle uğraşanlar bilir. Onlar da muazzam bir yoğunluk içindeydiler. Rahmetli Zarifoğlu bu arkadaşları dizelerinde şöyle nitelendirecektir; “Bu insanlar dev midir / Yatak görmemiş gövde midir?” Belki çoğu kez uykusuz kalıyorlardı, kendilerine çok fazla vakit ayıramıyorlardı fakat bu arkadaşlar çalışmanın, mücadelenin lezzetine varmış arkadaşlardı.

İlk hikâyeleri çeşitli dergilerde yayımlandı. 1958’de lise eğitimini tamamladıktan sonra İstanbul’a üniversite okumak için gitti. İstanbul üniversitesi Hukuk Fakültesini bitirdi. Aynı üniversitede bir de gazetecilik bölümünü okudu. Devlet Planlama Teşkilatında uzman olarak görev yaptı. Bu sırada da edebi kişiliğini devam ettirdi. Yeni Devir Gazetesi ve benzeri yayın organlarında yazıları yayımlandı. Özdenören hem hikâye, roman gibi edebi eserler yazıyor hem de gazetelerde politik ve toplumsal yazılar yazıyordu. Arkadaşlarıyla birlikte dünya gündemini yakından takip ediyordu. Başta Sovyetlerin Afganistan işgali olmak üzere Müslümanların sorunlarını dile getiriyorlardı. Yeni Devir Gazetesinde işgali çok sert bir şekilde eleştirmiştir. Arkadaşı Cahit Zarifoğlu da Müslümanların sorunlarını başta Savaş Ritimleri olmak üzere hemen hemen bütün eserlerinde dile getirmiştir.

Değerlerine sıkı sıkıya bağlıdır Rasim Özdenören. Bu bağlılığını “Gül Yetiştiren Adam” romanında fazlasıyla dile getirmiştir. Gülleri yetiştiren adam kendisi olabilir mi acaba? Belki de. İslami duyarlılığını rahatlıkla müşahede edebileceğimiz “Müslümanca Düşünme Üzerine Denemeler” adlı deneme kitabında Müslümanlar arasındaki yanlışların, zaafların islamla bağdaştırılmaması gerektiğini defalarca dile getirmiştir. Yine bu kitabında çağlar ne kadar değişirse değişsin İslam hukukunun, şeriatının güncelliğini asla yitirmeyeceğini vurgulamıştır. Böyle düşünen bazı Müslümanları da şiddetle eleştirmiştir. Dünyada oynanan oyunları, dönen dolapları çok iyi bir şekilde tespit etmiştir. Bizim bugün yeni yeni farkına vardığımız gerçekleri Özdenören kırk yıl önceki yazılarında dile getirmiştir. 80’li yıllardaki Yeni Devir Gazetesindeki yazıları bunlara örnektir.

Rasim Özdenören Batı’yı da çok iyi tanıyan bir yazardır. Yüksek lisans programını tamamlamak için bir yıl ABD’de bulunmuştur.  Yüksek lisansını kalkınma ekonomisi üzerine yapmıştır.

Rasim Özdenören’in en çok etkilendiği kişilerden biri Sezai Karakoç’tur. Hatta bir süreliğine ara verdiği öykü yazarlığına Sezai Karakoç’un isteğiyle geri dönmüştür. Sezai Karakoç yazarın düşünce dünyasının şekillenmesinde etkili olmuştur. Öyküleri kısa ve yoğundur. İnsanı merkeze alan bir hikâye anlayışı vardır. Bireyin çıkmazları, iç sorunları öykülerinin genel konularını oluşturur.

Rasim Özdenören yine Yedi Güzel Adamdan biri olan Alâeddin Özdenören’in ikiz kardeşidir. Deneme ve öykü türünün edebiyatımızdaki otorite isimlerinden biridir. Türkçeyi çok başarılı bir şekilde kullanmıştır. Yazarın bazı kitapları senaryoya da aktarılmıştır. Eserleriyle birçok ödüle layık görülmüştür. Çok Sesli Bir Ölüm kitabı uluslararası TV filmleri yarışmasında Jüri Özel Ödülü’ne layık görüldü.  1969 yılında kader arkadaşları Nuri Pakdil, Akif İnan, Alâeddin Özdenören, Erdem Beyazıt ile birlikte Edebiyat dergisini çıkardılar. 1976 yılında Cahit Zarifoğlu, Erdem Beyazıt ile birlikte meşhur Mavera dergisini çıkardılar. Onun hayatı böyleydi işte. Durmak nedir bilmezlerdi. Kendisine verilen Yedi Güzel Adam ismini sonuna kadar hak ediyorlardı.

Yazarın bazı eserleri şunlardır;  hikâye; Hastalar ve Işıklar, Çözülme, Çok Sesli Bir Ölüm, Çarpılmışlar, Denize Açılan Kapı, Kuyu, Hışırtı, Ansızın Yola Çıkmak. Roman; Gül Yetiştiren Adam. Deneme; İki Dünya, Müslümanca Düşünme Üzerine Denemeler, Yaşadığımız Günler, Ruhun Malzemeleri, Çapraz İlişkiler, Müslümanca Yaşamak, Ben ve Hayat ve Ölüm, İpin Ucu, Acemi Yolcu, Eşikte Duran İnsan, Düşünsel Duyuş.