Zafer İnananlarındır

 Soykırımın 2. senesinde değiliz ve bilmiyorum kaçıncı senesindeyiz. Siyonistler çok öncesinde başlamıştı bu soykırıma ve şiddetini arttırarak devam ediyorlar. İsmail Heniyye, Yahya Sinvar gibi binlerce kahramanımız şehit oldu çatışmada, ya bir bomba ile, ya yardım sırası beklerken, ya da yemek sırası beklerken. Belki hastahanede hasta yatağında yatarken. Belki mutlu ve huzurlu bir şekilde ailesine yemek götürürken. Say say bitmeyecek ama ne kadar saysam da yeteri kadar onları anmış gibi hissedemeyeceğim. Biliyorum ki onlar bütün bir ümmet adına oradalar, bütün bir ümmet adına o kutsal beldeyi terk etmiyorlar çektikleri bunca acı ve sıkıntıya rağmen. Bu yüzden bizim vereceğimiz hesap çok daha ağır. Ama hesabın ağırlığı bizi ümitsizliğe düşürmemeli. Belki de bu iki senenin sonunda en çok da bunu anladım.